siyahın hüznü sarmıştı tüm atrafı ...ve birden renk cümbüşü oluverdi..kimi inandı kimi yandı kimi soldu bitti sonunda herkes inandı renk cümbüşü denilen şey yoktur aslında...
tüm zamanarım bitmiş ve ben son nefesimi vermekteyim ....susamışım ama konuşamıyorum nerdeyim kimdeyim bilmiyorum....karambölde var bir kaç zamazingo ses ama ben işitemiyorum...meşgulum hayatın...
pencereyi açıp bi dışarı bakım dedim bir de baktım ki güneşi çalmışlar .... inanmazlar belki güneşi görebilenler ama malum herkes kendi penceresinden bakabildiği kadar ona...